Przemyślenia na temat problemów termicznych GPU

Bawiłem się kilkoma urządzeniami pod kątem uruchamiania na nich kodu OpenCL. Mają jedną wspólną cechę: GPU wytwarza nadmiar ciepła, którego radiator nie jest w stanie odprowadzić. Zaczynam od MacBookPro3,1. Ma NVIDIA 8600M GT, znaną z awaryjności. Zakładam, że może to mieć związek z przegrzewaniem. Drugim przykładem jest wada konstrukcyjna Lenovo Thinkpad T420s z wbudowaną kartą NVIDIA NVS 4200M. Ten laptop ma funkcję Optimus, która teoretycznie potrafi wykryć, czy obciążenie powinno trafić na dedykowane, czy zintegrowane GPU. Niestety włączenie Optimusa albo trybu pracy wyłącznie na dedykowanym GPU powoduje ekstremalne przegrzewanie, nawet do 100 stopni Celsjusza, co czyni tę konfigurację bezużyteczną (komputer zwalnia). Ostatnim przykładem jest Lenovo Thinkpad T61 z NVS 140M. W przeciwieństwie do poprzednich przykładów ten sam w sobie nie ma problemów z przegrzewaniem, ale jest niezwykle delikatny pod względem jakości wykonania. CPU ma prawidłowy docisk do radiatora za pomocą 4 śrub, ale z niewiadomego powodu GPU, oddalone o 2 cm, nie ma żadnych śrub i polega na osobnym metalowym zacisku, który dociska radiator i ma własną śrubę. Uważam to za dość niemądre, bo jeśli pasta termoprzewodząca się zestarzeje albo ta jedna śruba się poluzuje, może to całkowicie zniszczyć GPU. Wystarczy odrobinę odkręcić tę jedną śrubę, a temperatura skacze z 50 do 100 stopni, co, jak sądzę, grozi nawet pożarem….

Tak więc w czasach, gdy producenci próbowali umieszczać dedykowane GPU w kompaktowych laptopach, zdarzało się sporo wad konstrukcyjnych, zwłaszcza brak odpowiednich radiatorów i wentylatorów. Obecnie, gdy dedykowana grafika jest na rynku znacznie powszechniejsza, nierzadko widuje się kilka wentylatorów i wielkie bloki metalu, które odprowadzają z obudowy całe to ciepło powstające, gdy uruchamiasz grę albo próbujesz coś policzyć w OpenCL.